Χρειάστηκε τόσο πολύ να προσπαθήσουμε
παλέψαμε μονάχοι κι απ`τους εφιάλτες να ξυπνήσουμε
κάποιοι από μας,σφίξαν κι άλλο το λουρί
κι αργοπεθαίνουν στου συμβιβασμού το κελί.
Κάποιοι άλλοι όταν κατάπιναν κι από μια προσευχή
μείνανε μόνοι περιμένοντας το θαύμα να συμβεί
άλλοι λάτρεψαν την εικόνα που τους πέρασαν
με τα γνωστά τους ψέματα ευτυχισμένοι γέρασαν
Κάποιοι φέραν στο μυαλό τους τα παιδιά τους που πεινάνε
μα είχαν ήδη στην καβάτζα τα αποφάγια για να φάνε
τα γνωστά,όμορφα και μη εξαιρεταία
που όλα τους τα χρώματα πασχίζουν για δημοκρατία νέα
Τη δημοκρατία που άφησε προίκα ο μπαμπάς σου
το τανξ δεν πάει στη πύλη,τώρα μπαίνει στα μυαλά σου
σε ταϊζει λίγο φόβο,σε στέλνει να ψηφήσεις
σε αναγκάζει για την κόρη σου ρουσφέτι να ζητήσεις.
Ζουμάρει την κάθε κίνηση σου με μια κάμερα
σ`αφήνει να κοιμάσαι και σου βγάζει τ`άντερα
Σε στέλνει στο ταμείο με χιλιάδες διαφημίσεις
στις 8 στρογγυλοκάθεσαι να δεις τις ειδήσεις
στα παρέχει όλα σε δόσεις με δυο-τρία δάνεια
μέχρι να σβήσεις κάπου ανήμπορος και στην αφάνεια.
Κι αν στη σκέψη σου αφήσεις λίγο χώρο για παράπονα
τυχαία φεύγουν σφαίρες σε 15χρονα
κοντολογίς,για να κλείσω πιο ωραία το κουπλέ μου
μην αγχώνεσαι φιλήσυχε πολίτη καλέ μου
Συνέχισε να αφήνεις το μυαλό σου να σαπίζει
μην τρελαίνεσαι...έχουμε ότι μας αξίζει.
Προσκυνάς,πάντα αυτούς που σε γαμάνε
σ`αφήνουν λίγο αίμα να`χουν να ρουφάνε
μαριονέτα στο αστείο που ονόμασες ζωή
περιμένεις ένα θαύμα να συμβεί
Προσκυνάς,πάντα αυτούς που σε γαμάνε
σ`αφήνουν λίγο αίμα να`χουν να ρουφάνε
αφήνεις το μυαλό σου να σαπίζει
μην τρελαίνεσαι ρε...έχουμε ότι μας αξίζει
Στη χώρα που ο φοίνικας αναγεννήθηκε
κι η συνείδησή μας κάπου στη σκατοψυχιά μας κρύφτηκε
τέρμα τα ριάλιτι,τώρα είμαστε μόνοι
κοιταζόμαστε σαν χάνοι στο δικό μας σαλόνι
Μας έκανε κι ανάκριση η γυναίκα του φασίστα
από επιτροπή περνάμε για να ανέβουμε στην πίστα
κάποιοι είναι μόνοι τους,κάποιοι ξεχασμένοι
μα όλοι στη βλακεία μας για πάντα εθισμένοι
Κάποιοι άλλοι αφού δεν φώναξαν ποτέ τους όσο πρέπει
μιλάνε πιο σιγά όσο ο αφέντης επιτρέπει
άλλοι θέλουν να ζήσουν χωρίς άγχος μια στιγμούλα
άλλοι τρέχουν στο σπίτι να προλάβουν την Πετρούλα
Κάποιοι απορούνε,μα δεν πέρνουν απαντήσεις
κάποιοι άλλοι κάνουν λάθος ερωτήσεις
Τα νεύρα μας,τα χάπια μας και τη bmw να φύγουμε
και βάλε κάτω τους γιατρούς μας να συγκρίνουμε
shopping therapy και ντύσιμο για τη γυμνή ψυχή μας
βάλαμε και χρώμα στο σκούρο κελί μας
Σ`αγαπώ και μ`αγαπάς μα αγκαλιάζω πληκτρολόγιο
πρόσεχε και που πατάς,θα βγάλεις το καλώδιο
Μα πια δεν είμαι μόνος μου,δεν κλαίω,δεν πονάω
γίναν 200 οι φίλοι μου και το γλεντάω
Και επειδή κουνάς την κούτρα σου συγκαταβατικά
κι αφού συμφωνείς με μένα έτσι απλά και γενικά
κλείνω με τον ίδιο τρόπο.το δεύτερο κουπλέ μου
μην αγχώνεσαι,φιλήσυχε πολίτη καλέ μου...
Συνέχισε να αφήνεις το μυαλό σου να σαπίζει
μη τρελαίνεσαι...έχουμε ότι μας αξίζει.
παλέψαμε μονάχοι κι απ`τους εφιάλτες να ξυπνήσουμε
κάποιοι από μας,σφίξαν κι άλλο το λουρί
κι αργοπεθαίνουν στου συμβιβασμού το κελί.
Κάποιοι άλλοι όταν κατάπιναν κι από μια προσευχή
μείνανε μόνοι περιμένοντας το θαύμα να συμβεί
άλλοι λάτρεψαν την εικόνα που τους πέρασαν
με τα γνωστά τους ψέματα ευτυχισμένοι γέρασαν
Κάποιοι φέραν στο μυαλό τους τα παιδιά τους που πεινάνε
μα είχαν ήδη στην καβάτζα τα αποφάγια για να φάνε
τα γνωστά,όμορφα και μη εξαιρεταία
που όλα τους τα χρώματα πασχίζουν για δημοκρατία νέα
Τη δημοκρατία που άφησε προίκα ο μπαμπάς σου
το τανξ δεν πάει στη πύλη,τώρα μπαίνει στα μυαλά σου
σε ταϊζει λίγο φόβο,σε στέλνει να ψηφήσεις
σε αναγκάζει για την κόρη σου ρουσφέτι να ζητήσεις.
Ζουμάρει την κάθε κίνηση σου με μια κάμερα
σ`αφήνει να κοιμάσαι και σου βγάζει τ`άντερα
Σε στέλνει στο ταμείο με χιλιάδες διαφημίσεις
στις 8 στρογγυλοκάθεσαι να δεις τις ειδήσεις
στα παρέχει όλα σε δόσεις με δυο-τρία δάνεια
μέχρι να σβήσεις κάπου ανήμπορος και στην αφάνεια.
Κι αν στη σκέψη σου αφήσεις λίγο χώρο για παράπονα
τυχαία φεύγουν σφαίρες σε 15χρονα
κοντολογίς,για να κλείσω πιο ωραία το κουπλέ μου
μην αγχώνεσαι φιλήσυχε πολίτη καλέ μου
Συνέχισε να αφήνεις το μυαλό σου να σαπίζει
μην τρελαίνεσαι...έχουμε ότι μας αξίζει.
Προσκυνάς,πάντα αυτούς που σε γαμάνε
σ`αφήνουν λίγο αίμα να`χουν να ρουφάνε
μαριονέτα στο αστείο που ονόμασες ζωή
περιμένεις ένα θαύμα να συμβεί
Προσκυνάς,πάντα αυτούς που σε γαμάνε
σ`αφήνουν λίγο αίμα να`χουν να ρουφάνε
αφήνεις το μυαλό σου να σαπίζει
μην τρελαίνεσαι ρε...έχουμε ότι μας αξίζει
Στη χώρα που ο φοίνικας αναγεννήθηκε
κι η συνείδησή μας κάπου στη σκατοψυχιά μας κρύφτηκε
τέρμα τα ριάλιτι,τώρα είμαστε μόνοι
κοιταζόμαστε σαν χάνοι στο δικό μας σαλόνι
Μας έκανε κι ανάκριση η γυναίκα του φασίστα
από επιτροπή περνάμε για να ανέβουμε στην πίστα
κάποιοι είναι μόνοι τους,κάποιοι ξεχασμένοι
μα όλοι στη βλακεία μας για πάντα εθισμένοι
Κάποιοι άλλοι αφού δεν φώναξαν ποτέ τους όσο πρέπει
μιλάνε πιο σιγά όσο ο αφέντης επιτρέπει
άλλοι θέλουν να ζήσουν χωρίς άγχος μια στιγμούλα
άλλοι τρέχουν στο σπίτι να προλάβουν την Πετρούλα
Κάποιοι απορούνε,μα δεν πέρνουν απαντήσεις
κάποιοι άλλοι κάνουν λάθος ερωτήσεις
Τα νεύρα μας,τα χάπια μας και τη bmw να φύγουμε
και βάλε κάτω τους γιατρούς μας να συγκρίνουμε
shopping therapy και ντύσιμο για τη γυμνή ψυχή μας
βάλαμε και χρώμα στο σκούρο κελί μας
Σ`αγαπώ και μ`αγαπάς μα αγκαλιάζω πληκτρολόγιο
πρόσεχε και που πατάς,θα βγάλεις το καλώδιο
Μα πια δεν είμαι μόνος μου,δεν κλαίω,δεν πονάω
γίναν 200 οι φίλοι μου και το γλεντάω
Και επειδή κουνάς την κούτρα σου συγκαταβατικά
κι αφού συμφωνείς με μένα έτσι απλά και γενικά
κλείνω με τον ίδιο τρόπο.το δεύτερο κουπλέ μου
μην αγχώνεσαι,φιλήσυχε πολίτη καλέ μου...
Συνέχισε να αφήνεις το μυαλό σου να σαπίζει
μη τρελαίνεσαι...έχουμε ότι μας αξίζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου