Mε λενε Γιαννη η αλλιως Dave.Οι στιχοι ειναι η προεκταση του εαυτου μου σε κατι αγνωστο αλλα και μαλλον ανωτερο κι απ`τον ιδιο μου τον εαυτο.Ειναι μια αναγκη που ειχα απο μικρο παιδι να εκφραζομαι αλλα και να με ανακαλυπτω μεσα απο το χαρτι.Κατ`επεκταση παντα πιστευα οτι γενικοτερα η μουσικη περα απο...χαλαρωση και ξενοιασια,ειναι και ενα πανισχυρο οπλο παρεμβασης και παλης.Παλης πρωτα απ`ολα με το ιδιο μου το `εγω`.Ηρθε λοιπον μια στιγμη στη ζωη μου που γνωρισα εναν ανθρωπο που ετυχε ( ? ) να εχουμε την ιδια αντιληψη και αναγκη.Τον D.K. η αλλιως Δημητρη που χωρις καν να το καταλαβουμε ειχαμε γινει φιλοι,αφου οι ματιες μας ειχαν ηδη ταιριαξει.Με τον καιρο αρχισαμε να νιωθουμε οτι αυτο που μεσα μας κοιμοταν αρχισε να ξυπναει και να θελει να φωναξει..Εκει λοιπον καπου στα μεσα του 2008,αρχισαμε να σκεφτομαστε μουσικα,ωσπου τον Απριλιο του 2009 δημιουργησαμε τους Φραξια...Προσπαθωντας ετσι,να ταιριαξουμε δημιουργικα τις πλευρες μας.Εγω τον στιχο και το ραπ και αυτος τη μουσικη και το ροκ.Το μεχρι τωρα αποτελεσμα,οσοι μας παρακολουθουν το ξερουν,και φυσικα αυτο το αποτελεσμα δεν οφειλεται μονο στους δυο μας,αλλα και σε ανθρωπους δικους μας που ο καθενας με τον τροπο του συνεβαλε και συμβαλει ωστε σε αυτο το ταξιδι να συμμετασχουν οσο πιο πολλοι ανθρωποι γινεται..Αυτο εδω ειναι το προσωπικο μου blog και ο σκοπος της δημιουργιας του ειναι να υπαρχουν και γραπτως οι στιχοι μου..Δεν ξερω ποσοι και ποιοι ενδιαφερονται για ολα αυτα...Ξερω ομως οτι εμενα αυτο που κανω με λυτρωνει,και οσο αντεχω θα προσπαθω να βρισκω τροπο να το συνεχιζω..Ετσι κι αλλιως η καλυτερη αμοιβη για μενα απο ολο αυτο,ειναι που ξερω οτι οταν φυγω θα υπαρχει κατι απο μενα να ταξιδευει.Αρα νιωθω κερδισμενος....Dave

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Ταξίδια στο χρόνο ( vol.2 )

Στέκομαι όρθιος 28 χειμώνες
και η ψυχή μου ψάχνει ακόμα κάτι για να λυτρωθεί
οι ωραίες μου στιγμές κι αυτές έχουν μείνει μόνες
κι έχω ακόμα μες στα αυτιά μου εκείνη τη φωνή
Σαν τις ερινύες που έρχονται κρυφά μες στο σκοτάδι
και τυλίγουνε με αλήθειες τις φτηνές δικαιολογίες μου
σαν τη μοναξιά που ζύγωσε κάποιο βράδυ
και δεν έμεινε κανείς να ακούσει πια τις ιστορίες μου.
Είναι βράδια που το χαρτί μου μοιάζει σαν εχθρός
και οι στίχοι μου φορτώνουν με ενοχές πρώτα εμένα
είναι η σκέψη που με τρώει αν είμαι λάθος η σωστός
κι ότι αγάπησα φωνάζει τώρα μακρυά από μένα
Με ξέρασε στον κόσμο τους μια πράξη ερωτική
κι αφού ήμουνα γυμνός με ντύσαν με τ`αποθυμένα τους
χτίσανε για μένα μια σωστή φυλακή
πότε τρόφιμος,πότε δεσμοφύλακας στο ψέμα τους
Μου λέγαν ότι κάνεις πάντα έχει επιπτώσεις
είναι ελεύθερες οι πράξεις σου μα όχι το μυαλό σου
τη χαρά και το γέλιο θα στα δίνουμε με δόσεις
μα τον πόνο γεύσου τον καλά ολάκερος δικός σου.

Η ψυχή μου κι απόψε με ταξιδεύει
απόψε στα ταξίδια μου μπαρκάρω μοναχός μου με τον πόνο
Με την εικόνα ενός παιδιού που έμαθε να αλητεύει
θέλω μόνο μια στιγμή,μια στιγμή ζητάω μόνο
Η ψυχή μου κι απόψε με ταξιδεύει
απόψε τα βιώματα μας μάγκα συναντήθηκαν στο χρόνο
Το παιδί που έχω μέσα μου πάντα θα αλητεύει
καθώς κοιτάζω τα μάτια του μου φέρνουν το δρόμο.


Βαρέθηκα να τα`χω πάντα με τον εαυτό μου
και να περιμένω κάτι που έχει πλέον χαθεί
να κρατάω ότι δεν έσωσα από το παρελθόν μου
ελπίζοντας πως κάποτε θα ξαναγεννηθεί
Έζησα τόσα και το απόσταγμα τους στο χαρτί το γράφω
και δεν ξέρω τελικά αν θα με αφήσει
το σαράκι ότι το πρόβλημα καλά το περιγράφω
μα δεν έκατσα ποτέ να βρω τη λύση
Με πέταξε το κύμα λοιπόν στην ακτή της ζωής
και έπρεπε να σηκωθώ να επιβιώσω
σε ότι θέλουν από μένα να`μαι πάντα συνεπής
να`χω σε όλα μια εξήγηση να δώσω
Λοιπόν,δεν έχω τίποτα να εξηγήσω,τίποτα να πω
δεν ανήκω πουθενά και σε κανένα δεν χρωστάω
ένα όμορφο λαθάκι της στιγμής είμαι κι εγώ
και στο σύμπαν ταξιδεύουν τα τραγούδια που σκορπάω
Ότι αγάπησα το καίω,να`χω να το ονειρεύομαι
και πίνω το φαρμάκι στην υγειά μου
το ενδιάμεσο το φωτεινό το στάδιο το γεύομαι
παρέα με τον πόνο στα ταξίδια τα δικά μου.

* Οι πλάγιοι στίχοι στο ρεφραίν είναι από το τραγούδι των Granada `` Βιώματα ζωής ( ταξίδια στο χρόνο )

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου