Mε λενε Γιαννη η αλλιως Dave.Οι στιχοι ειναι η προεκταση του εαυτου μου σε κατι αγνωστο αλλα και μαλλον ανωτερο κι απ`τον ιδιο μου τον εαυτο.Ειναι μια αναγκη που ειχα απο μικρο παιδι να εκφραζομαι αλλα και να με ανακαλυπτω μεσα απο το χαρτι.Κατ`επεκταση παντα πιστευα οτι γενικοτερα η μουσικη περα απο...χαλαρωση και ξενοιασια,ειναι και ενα πανισχυρο οπλο παρεμβασης και παλης.Παλης πρωτα απ`ολα με το ιδιο μου το `εγω`.Ηρθε λοιπον μια στιγμη στη ζωη μου που γνωρισα εναν ανθρωπο που ετυχε ( ? ) να εχουμε την ιδια αντιληψη και αναγκη.Τον D.K. η αλλιως Δημητρη που χωρις καν να το καταλαβουμε ειχαμε γινει φιλοι,αφου οι ματιες μας ειχαν ηδη ταιριαξει.Με τον καιρο αρχισαμε να νιωθουμε οτι αυτο που μεσα μας κοιμοταν αρχισε να ξυπναει και να θελει να φωναξει..Εκει λοιπον καπου στα μεσα του 2008,αρχισαμε να σκεφτομαστε μουσικα,ωσπου τον Απριλιο του 2009 δημιουργησαμε τους Φραξια...Προσπαθωντας ετσι,να ταιριαξουμε δημιουργικα τις πλευρες μας.Εγω τον στιχο και το ραπ και αυτος τη μουσικη και το ροκ.Το μεχρι τωρα αποτελεσμα,οσοι μας παρακολουθουν το ξερουν,και φυσικα αυτο το αποτελεσμα δεν οφειλεται μονο στους δυο μας,αλλα και σε ανθρωπους δικους μας που ο καθενας με τον τροπο του συνεβαλε και συμβαλει ωστε σε αυτο το ταξιδι να συμμετασχουν οσο πιο πολλοι ανθρωποι γινεται..Αυτο εδω ειναι το προσωπικο μου blog και ο σκοπος της δημιουργιας του ειναι να υπαρχουν και γραπτως οι στιχοι μου..Δεν ξερω ποσοι και ποιοι ενδιαφερονται για ολα αυτα...Ξερω ομως οτι εμενα αυτο που κανω με λυτρωνει,και οσο αντεχω θα προσπαθω να βρισκω τροπο να το συνεχιζω..Ετσι κι αλλιως η καλυτερη αμοιβη για μενα απο ολο αυτο,ειναι που ξερω οτι οταν φυγω θα υπαρχει κατι απο μενα να ταξιδευει.Αρα νιωθω κερδισμενος....Dave

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

Έχε το νου σου

Πάντα χαράζονται στο πρόσωπο σημάδια από τον πόνο
που αφήνει η ζωή στο πέρασμά της
πάντα υπάρχουνε φορές που θέλουμε και λίγο χρόνο
να ξεφύγουμε για λίγο από την αιχμηρή ματιά της
Να τα βάλουμε όλα κάτω και να ξεκαθαρίσουμε
τι θέλει απο μας και τι επίμονα ζητάει
και ας ξέρουμε οτι τις πιο πολλές θα καταλήξουμε
οτι διάλεξε εμάς για να πονάει
Είναι φορες που το δωμάτιο παγώνει
και ο φόβος μας στέλνει για παρέα τις σκιές
τρομαγμένοι στη γωνία μας κουρνιάζουμε
και η νύχτα δεν τελειώνει
και μας πνίγουν σαν θηλιά όλα τα λάθη από το χτες
Άλλες φορές αναρωτιόμαστε αν αξίζει να πονάμε
για έναν άνθρωπο που δώσαμε τα πάντα και μας πρόδωσε
ένα αγκάθι φυτρώνει στην ψυχή και προχωράμε
προσπαθούμε να αναστήσουμε μονάχοι αυτό που σκότωσε
Και με το αγκάθι συνεχίζουμε παρέα
και ας ξέρουμε πως τίποτα για μας δεν έχει μείνει
κάποιος μας είπε οτι η ζωή είναι ωραία
μάλλον είδε κάτι άλλο και μπορεί και τη συγκρίνει

Έχε το νου σου και κράτησε γερά να προχωρήσουμε
μια μάχη είναι η ζωή και ως το τέλος θα την πάμε
άμα χάσουμε δεν έχει σημασία η αν νικήσουμε
το θέμα είναι να ξέρουμε ακριβώς τι πολεμάμε
Έχε το νου σου και μην κοιτάζεις πίσω μόνο μπρος
θα γελάσει και για μας να το θυμάσαι αδερφέ μου
μείνε δίπλα μου να βγούμε επιτέλους στο φως
μοναχός μου δεν θα τα καταφέρω ποτέ μου

Υπάρχουν κάποιοι που ποτέ δεν μας γέμισαν το μάτι
δεν μας νιώσανε υπήρχανε μπροστά μας σαν σκιές
όμως υπάρχουνε και άλλοι που είναι ντόμπροι και σταράτοι
κι οτι νιώθουνε στο λένε χωρίς υπεκφυγές
Όμως όλοι πιάσαμε κάποια στιγμή τον εαυτό μας
να λέει ένα ψέμα τυφλωμένος απ`το πάθος
όλοι υπερεκτιμήσαμε για λίγο το εγώ μας
τι πιο αντρίκιο απ`το να πεις `` συγγνώμη,έκανα λάθος ? ``
Προχωράμε καχύποπτοι με βήματα αργά
κι από συμβουλές μπουχτίσαμε και λόγια τόνωσης
εκ του ασφαλούς μιλάνε όλοι μα έστω μία φορά
ελάχιστοι απ`αυτούς μπήκαν στο τούνελ της απόγνωσης
Και εμείς που μπήκαμε χωρίς να το διαλέξουμε
ήταν φίλος το σκοτάδι τελικά κι όχι εχθρός
κάποιοι βάλθηκαν τη λάμψη στο βάθος να πιστέψουνε
προσπάθησαν να βγούνε μα τους τύφλωσε το φως
Αν είσαι απ`αυτούς που κάπως εύκολα διαλέξανε
κι αφού έκανες την πάπια τώρα σπάει ο κουμπαράς
είσαι απ`τις 3 κατηγορίες που κερδίσαν κι ας μην παίξανε
ρουφιάνος,επιτήδειος,κι ολίγον μπουνταλάς
Μα θα γυρίσει και για μας που πολεμάμε μοναχοί
με την μπέσα μας για όπλο και την καθαρή ματιά μας
τίποτα δεν πάει χαμένο αν παλεύουμε μαζί
κρατήσου αδερφέ μου,δρόμο έχουμε μπροστά μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου