Mε λενε Γιαννη η αλλιως Dave.Οι στιχοι ειναι η προεκταση του εαυτου μου σε κατι αγνωστο αλλα και μαλλον ανωτερο κι απ`τον ιδιο μου τον εαυτο.Ειναι μια αναγκη που ειχα απο μικρο παιδι να εκφραζομαι αλλα και να με ανακαλυπτω μεσα απο το χαρτι.Κατ`επεκταση παντα πιστευα οτι γενικοτερα η μουσικη περα απο...χαλαρωση και ξενοιασια,ειναι και ενα πανισχυρο οπλο παρεμβασης και παλης.Παλης πρωτα απ`ολα με το ιδιο μου το `εγω`.Ηρθε λοιπον μια στιγμη στη ζωη μου που γνωρισα εναν ανθρωπο που ετυχε ( ? ) να εχουμε την ιδια αντιληψη και αναγκη.Τον D.K. η αλλιως Δημητρη που χωρις καν να το καταλαβουμε ειχαμε γινει φιλοι,αφου οι ματιες μας ειχαν ηδη ταιριαξει.Με τον καιρο αρχισαμε να νιωθουμε οτι αυτο που μεσα μας κοιμοταν αρχισε να ξυπναει και να θελει να φωναξει..Εκει λοιπον καπου στα μεσα του 2008,αρχισαμε να σκεφτομαστε μουσικα,ωσπου τον Απριλιο του 2009 δημιουργησαμε τους Φραξια...Προσπαθωντας ετσι,να ταιριαξουμε δημιουργικα τις πλευρες μας.Εγω τον στιχο και το ραπ και αυτος τη μουσικη και το ροκ.Το μεχρι τωρα αποτελεσμα,οσοι μας παρακολουθουν το ξερουν,και φυσικα αυτο το αποτελεσμα δεν οφειλεται μονο στους δυο μας,αλλα και σε ανθρωπους δικους μας που ο καθενας με τον τροπο του συνεβαλε και συμβαλει ωστε σε αυτο το ταξιδι να συμμετασχουν οσο πιο πολλοι ανθρωποι γινεται..Αυτο εδω ειναι το προσωπικο μου blog και ο σκοπος της δημιουργιας του ειναι να υπαρχουν και γραπτως οι στιχοι μου..Δεν ξερω ποσοι και ποιοι ενδιαφερονται για ολα αυτα...Ξερω ομως οτι εμενα αυτο που κανω με λυτρωνει,και οσο αντεχω θα προσπαθω να βρισκω τροπο να το συνεχιζω..Ετσι κι αλλιως η καλυτερη αμοιβη για μενα απο ολο αυτο,ειναι που ξερω οτι οταν φυγω θα υπαρχει κατι απο μενα να ταξιδευει.Αρα νιωθω κερδισμενος....Dave

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

Ταξίδι ( η δικιά μας εκδοχή )

Περιπλανηθήκαμε για χρόνια στα σκοτάδια μας
να βρούμε τι είναι αυτό που στην ψυχή μας ταιριάζει
ξεκινάμε,χιλιάδες οι αναμνήσεις στα μπαγκάζια μας
αυτό που κοιμόταν μέσα μας τώρα φωνάζει
Είναι η γνώριμη οδυνηρή κραυγή του αδικημένου
ζητάει να ταξιδέψει και να πάρει εκδίκηση
να βρει,να τρομάξει τη βολή του ευνοημένου
να τον κάνει να αποκτήσει έστω λίγη συνείδηση
Και τώρα,μπροστά σε ένα κατάλευκο χαρτί
με την δικιά μας εκδοχή θα το λερώσουμε
κι αν στο τέλος μας ακούσει έστω κι ένα αυτί
κάποιος θα`χει να θυμάται όταν τελειώσουμε
Σε τούτο το ταξίδι είμαστε απλοί επιβάτες
οδηγοί είναι αυτοί που μας πιστεύουνε
και δεν χαίρομαι το ξέρω,είναι λίγοι οι ονειροβάτες
που στο τέλος,την αλήθεια με το ψέμα δεν μπερδεύουνε.

Μπαρκάρουμε λοιπόν,και προσωπικά οφείλω
να στείλω αλληλεγγύη σε όποιον αντιστέκεται
σε κάθε αγωνιστή άγνωστο,γνωστό και φίλο
που φωνάζει εξεγείρεται και εμπλέκεται
Λοιπόν,αν δεν γουστάρεις τους προβληματισμούς
και η σκέψη η πολύ σε κουράζει
κάτσε κι άκου τους μεγάλους και τρανούς μουσικούς
με καριέρα που η σαπίλα καλπάζει
Στην υγειά μας,κι όσοι έφυγαν μακρυά
στον παράδεισο απαγκιάζουν του μυαλού μας
οδηγός μας η μοναχική,απίστευτη ματιά
ενός αδικοχαμένου αδερφού μας
Μας φτάνει που ο Φιλόσοφος για μας είναι εδώ
πίσω από κάθε στίχο,πίσω από κάθε μελωδία
για πάρτη του λοιπόν το τραγούδι αυτό
να φέρει στην ψυχούλα του γαλήνη κι ηρεμία...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου