Mε λενε Γιαννη η αλλιως Dave.Οι στιχοι ειναι η προεκταση του εαυτου μου σε κατι αγνωστο αλλα και μαλλον ανωτερο κι απ`τον ιδιο μου τον εαυτο.Ειναι μια αναγκη που ειχα απο μικρο παιδι να εκφραζομαι αλλα και να με ανακαλυπτω μεσα απο το χαρτι.Κατ`επεκταση παντα πιστευα οτι γενικοτερα η μουσικη περα απο...χαλαρωση και ξενοιασια,ειναι και ενα πανισχυρο οπλο παρεμβασης και παλης.Παλης πρωτα απ`ολα με το ιδιο μου το `εγω`.Ηρθε λοιπον μια στιγμη στη ζωη μου που γνωρισα εναν ανθρωπο που ετυχε ( ? ) να εχουμε την ιδια αντιληψη και αναγκη.Τον D.K. η αλλιως Δημητρη που χωρις καν να το καταλαβουμε ειχαμε γινει φιλοι,αφου οι ματιες μας ειχαν ηδη ταιριαξει.Με τον καιρο αρχισαμε να νιωθουμε οτι αυτο που μεσα μας κοιμοταν αρχισε να ξυπναει και να θελει να φωναξει..Εκει λοιπον καπου στα μεσα του 2008,αρχισαμε να σκεφτομαστε μουσικα,ωσπου τον Απριλιο του 2009 δημιουργησαμε τους Φραξια...Προσπαθωντας ετσι,να ταιριαξουμε δημιουργικα τις πλευρες μας.Εγω τον στιχο και το ραπ και αυτος τη μουσικη και το ροκ.Το μεχρι τωρα αποτελεσμα,οσοι μας παρακολουθουν το ξερουν,και φυσικα αυτο το αποτελεσμα δεν οφειλεται μονο στους δυο μας,αλλα και σε ανθρωπους δικους μας που ο καθενας με τον τροπο του συνεβαλε και συμβαλει ωστε σε αυτο το ταξιδι να συμμετασχουν οσο πιο πολλοι ανθρωποι γινεται..Αυτο εδω ειναι το προσωπικο μου blog και ο σκοπος της δημιουργιας του ειναι να υπαρχουν και γραπτως οι στιχοι μου..Δεν ξερω ποσοι και ποιοι ενδιαφερονται για ολα αυτα...Ξερω ομως οτι εμενα αυτο που κανω με λυτρωνει,και οσο αντεχω θα προσπαθω να βρισκω τροπο να το συνεχιζω..Ετσι κι αλλιως η καλυτερη αμοιβη για μενα απο ολο αυτο,ειναι που ξερω οτι οταν φυγω θα υπαρχει κατι απο μενα να ταξιδευει.Αρα νιωθω κερδισμενος....Dave

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Αιώνιος έφηβος

Κάτσε κι άκου,θα σου πούμε μια ιστορία
ξεσηκώνουμε από μέσα μας ότι πιο πηγαίο
δεν είναι παραμύθι,μην τη ψάχνεις σε βιβλία
για έναν άντρα θα σου πούμε ασυμβίβαστο κι ωραίο
Αιώνιος έφηβος και καψούρης με την τρέλα
η ζωή του ένα ταξίδι,μια βαλίτσα και φευγιό
άκουσε την ιστορία,πιο κοντά στο ηχείο έλα
ένας λεβέντης που για μας θα είναι πάντα εδώ
Ένα γλέντι η ζωή του και μια ζεμπεκιά καλή
πρωταγωνιστής σε όλα,έκλεβε πάντα την παράσταση
εχθρός με τη μοναξιά και την ήσυχη ζωή
χαβαλές και πειράγματα σε μόνιμη κατάσταση.
Περίεργο δεν είναι? Νιώθουμε ότι μας μιλάει
`` μη σας δω να κλαψουρίζετε μαλακισμένα``
κάπου εκεί είναι στη γωνιά,με την πάρτη μας γελάει
για να δω ρε μάγκες,τι θα γράψετε για μένα...
Φουσκωμένος και γεμάτος από εμπειρίες
τράβαγε το άλλο φύλο ήταν τόσο ερωτεύσιμος
μα όσες κι αν έζησε μεγάλες ιστορίες
μια γυναίκα μόνο αγάπησε,σε αυτήν ήταν στρατεύσιμος.
Πατέρας και μητέρα,απ`την αρχή εκεί
να στηρίζει την κουκλίτσα του που τόσο αγαπούσε
μόνο από έναν άνθρωπο δεχόταν κριτική
απ`την κόρη του που τόσο λάτρευε και συζητούσε.

Με τα λάθη του δε λέω,τα στραβά του και τα πάθη
ποιος εξάλλου είναι τέλειος σε τούτη τη ζωή?
πάντως αν υπάρχει κάτι που αυτός το είχε μάθει
ήταν να τα παραδέχεται και να προχωρεί
Είχε τρόπο μαγικό να μαγνητίζει τους ανθρώπους
να τους κάνει όλους να νιώθουνε ξανά παιδιά
όταν μπούχτιζε την έκανε για άλλους τόπους
όπως τώρα που μας κάνει χαβαλέ από ψηλά
Όσοι τον ξέρουν,ξέρουν ακριβώς για τι μιλάμε
ξέρουν λίγο και την τρέλα που κουβαλούσε
ξέρουν πως θα γούσταρε για πάρτη του να τραγουδάμε
πως θα τσαντιζόταν αν κάποιο δάκρυ κυλούσε
Γι αυτό,κάποιες λέξεις όπως θλίψη και αντίο
δεν ταιριάζουν σε σένα,δεν τις γούσταρες ποτέ
η αγάπη ολονών μας σε ζεσταίνει απ`το κρύο
και για σένα όταν μιλάμε δεν φτάνουν δυο κουπλέ
Ξέρουμε ότι μας ακούς και σ`αρέσει το κομμάτι
είναι ένα δώρο από μας να σου κάνει συντροφιά
είμαστε σίγουροι,θα`θελες κι εσύ να πεις κάτι
σε ακούμε λοιπόν,είμαστε ολάκεροι αυτιά...

Είχα δεν είχα,σας τράβηξα ξανά την προσοχή
ήμουν πάντα και θα`μαι μόνιμα ένα παιδί
βγήκα έξω εγώ να παίξω κι όταν γυρίσω
να`στε σίγουροι...θα σας γαμήσω... ( 2 )

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου